تو مکن تهدیدم از کشتن که من
تشنه ی زارم به خون خویشتن...
این حیوان.این من.به قول فرانسیس اسیزی،این الاغی که برادر من است... در چاه طبیعتش به چرایی عبث..
پ،ن
چرا= چریدن
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 0:4 توسط علی پور اقدم |
برچسب: مثنوی,معنوی,
نویسنده: مهران سلیمانی
تاريخ: دوشنبه
30 مرداد
1396 ساعت: 20:01