ادم پوچ

دو روز تلخ زندگی

قصه ی تلخ مردنم

امید یک روز زندگی

دنبال خو با گور بردنم

آدمِ پوچی مثلِ مه

کجا بریت که جاش بَشت

با چه زبونی گَپ بزنت

تا یکی آشناش بشت

موات از ایجا دور بشم

جایی برم که چوک اَرُم

غیر از خیال خوب خوم

هیچی نَهستَه تو سرم

ای دل دگه گولم مزن

مه بشته گولت ناخارم

برگشتن اینین ای سفر

دنبال خو بِی تو نابرم

ابراهیم منصفی(با لهجه مشهدی بخوانید)